zaterdag 23 april 2011

45.

Op een bank in 't stralend maanlicht
zit je, diep verzonken in jezelf,
angstig veel te ver vooruit te staren
tot je jezelf niet meer herkent.

't Water van de zilv'ren vijver
spiegelt je verleden terug.
Lang verhaal, vervlogen daden
en toch zo'n zwaarte op je rug.

Steeds op zoek en nooit gevonden
dwaal je weg van elk pad.
Bang van lichtheid, bang van zwaarte.
Bang dat iemand je herkent.

En ik wil naar binnen breken,
misschien maak ik je zelfs stuk.
Maar die wereld waar je in dwaalt
toon ze me, m'n liefste, vlug.