The xx - Infinity op de werkvloer. Heerlijk luid, heerlijk verslavend, heerlijk hopeloos. Een lied over (wan)hoop, een lied over liefde en haat. Een lied over Sara, een lied over Maaike, een lied over mij.
"Give it up."
- "I can't give it up."
Ik zit koffie te slurpen en me af te vragen waarom we eigenlijk zo verslaafd zijn aan die gedachten van samenhorigheid. Waarom is het zo belangrijk om van iemand te houden en van iemand gehouden te worden. En is het eerste even belangrijk als het tweede?
"Give it up."
- "I can't give it up."
Ik zit aan de graslei, Sara zit naast me. We praten over zware dingen. Sara is het enige waar ik aan kan denken. Ik praat over hoop, over liefde, over samen-zijn, over hoe het allemaal beter kan gaan, over het lot, over water in de wijn, over passie, over hoe ik over vijf jaar nog steeds naar haar zal verlangen. Ik ben vol van Sara; Sara is vol van Stijn.
"Give it up."
- "I can't give it up."
Een jaar later zit ik nog steeds aan de graslei. Ik vraag me nog altijd af waarom we eigenlijk zo verslaafd zijn aan die gevoelens. 't Is niet meer Sara die naast me zit, de nieuweling noemt Maaike. Maaike ligt met haar hoofd op mijn schouder te staren naar de overkant. Ik ben vol van Maaike; Maaike is vol van mij. En toch denkt ze soms nog aan die andere jongen.
"Give it up."
- "I can't give it up."
Misschien zit ik hier volgend jaar wel met nog een ander meisje, of helemaal alleen. Ik begin te denken dat ik, die deze zogenaamde Liefde zo verdomt hoog in 't vaandel draag, die zo graag mezelf verlies in al dat schoons, er misschien niet voor gemaakt ben. Of nee, ik ben nog veel banger van hier volgend jaar te zitten met een doodnormaal meisje, een meisje waar niets speciaal aan is, een klootjesvolk-meis. Een meisje dat niet tekent, niet schrijft, niet leest; een meisje dat naar VTM kijkt. Kortom, eentje waarvoor ik zowel Maaike als Sara niet kan vergeten.
"Give it up."
- "I can't give it up."
Het voordeel van samen door het leven gaan is marginaal, in de huidige welvaartsmaatschappij kan je evengoed alleen door het leven gaan. Kinderen van een alleenstaande ouder hebben evenveel kansen op succes als de kinderen van een koppel. Dank je, evolutie, maar nu heb je genoeg gedaan; doe die gevoelens nu maar weg. Maar neen, zo werkt het niet.
"Give it up."
- "I can't give it up."
Zo blijf ik hopeloos verloren in de Nele's, de Sara's en de Maaike's van de wereld; steeds op zoek maar nooit gevonden. En als ik 't even vind is het weer snel verloren.