zondag 10 april 2011

40.

Maaike ligt naast me zacht te ronken. Het is veel te warm in deze Aprilse middag zon, maar toch liggen we beide onder een dik donsdeken. Ik ga met m'n vingers door haar verwarde haren; ze blijft slapen, verzwolgen door die wondere droomwereld.

Ik sta op en ga naar beneden om een sigaret te roken. Maaike heeft een zware nacht achter de rug vol feesten, mensen en andere vreemde dieren. Ikzelf heb een zware nacht achter de rug vol wachten op Maaike. Een nacht vol angst of Maaike nog wel terug komt, of ze niet ergens blijft hangen in die wrede onrustige nacht van haar.

Maar ze is dan toch terecht gekomen. Een treinreis van veertig minuten, van haar wereld naar mijn wereld, daarna nog een klein stukje met de auto en nog een kleiner stukje naar bed. Dit is mijn huis, dit is mijn trap, dit is mijn bed, dit is mijn nachtlampje, dit is mijn leven; welkom.

Gestommel boven, Maaike is wakker. Ik doof mijn sigaret en ga terug naar de slaapkamer. Maaike zit recht op en kijkt me aan. "Bah, waarom heb je me met m'n kleren laten slapen?" zegt ze kwaad. Ik klauter naar haar en geef ze een kus. "Omdat je kleedje zo heerlijk zacht is." Ze kijkt me even aan, glimlacht en gaat met haar hand over het kleedje. "Ja hé?" lacht ze. "Ja", lach ik.