maandag 4 april 2011

38.

De zon schijnt. De zon schijnt hard. De zon schijnt zelfs kei-hard! Buiten is het aangenaam warm, binnen is het grauw en duister. Ik zit aan mijn bureau, twee goedkope computerschermen voor mijn neus, een ice tea binnen handbereik links, een koffie rechts, de zon buiten. Stomme zon, kom naar binnen!

De stoel links van me, waar collega Jane normaal steeds zit, is leeg. Jane zit thuis te spijbelen; ik zit hier alleen. Niemand om te pesten, niemand om te troosten, niemand om de grond in te boren met sarcasme en bitter harde waarheden. Wat een vreselijke dag is dit.

Ik vraag me af of ik collega Tom een beetje moet pesten... Beter niet, want collega Tom heeft volledige toegang tot de firewall - als ik mijn verbinding met facebook en gmail wil behouden kan ik beter op mijn hoede zijn en braaf luisteren. Collega M pesten dan maar? Ook beter niet, want dat zou wel eens heel erg slecht kunnen aflopen.

Wat doet men als men niemand kan pesten? Hm. Een zeer moeilijke vraag. Ik draai een rondje met mijn stoel; bitter weinig amusementale waarde. Een nieuw blikje ice tea gaan halen? Nee, mijn eerste blikje is nog niet op. Naar het toilet? Ik moet niet. Een sigaret? Nee, het is nog geen drie uur. Pfft. Was Maaike maar online.

Jane, Jane, Jane, wat doe je me aan? Ik verveel me! Kom ogenblikkelijk naar hier om mij te amuseren met je hopeloze hulpeloosheid en je uitzichtloos geraaskal.

Plong! Maaike is online. Even wachten, even stilte, even afwachten.
"Hoi!"
- "Hey"

Helemaal tegelijk! Ik voel me kinderlijk gelukkig door deze duidelijk veelbetekenende anti-toevallige gebeurtenis. Liefde is... tegelijk beginnen chatten; tekening van naakte kleine voor een computerscherm.

"Ik wil naar buiten." zegt Maaike.
- "Ik ook. Het is hier koud en grijs en collega Jane spijbelt."
"Stomme Jane."
- "Ja."

Even stilte. Liefde is... niet weten wat zeggen; tekening van een naakte kleine met een lege tekstballon.

"Ik vond het leuk bij je dit weekend." Liefde is... een meisje dat zegt dat ze 't leuk bij je vond; tekening van twee naakte kleinen die elkaar knuffelen.
- "Ik ook."
"Was je op tijd op je werk?"
- "Ja, ruim op tijd."

Alweer even stilte.

"Ik moet werken." zegt Maaike. Een verdwaald vleugje Maaike-parfum ontsnapt uit mijn kleren en zoekt vluchtig een weg naar mijn neus. Liefde is... je inbeelden dat je je meisje ruikt; tekening van een hoop uitwerpselen.

- "Ik wil bij jou zijn." Ik heb het getypt zonder er over na te denken - misschien moet ik juist minder nadenken. Misschien meer.

Maaike is aan het typen. verschijnt op het scherm. Maaike is nog steeds aan het typen. Maaike is gestopt met typen. Maaike is aan het typen. Maaike is gestopt met typen. De tijd gaat voorbij; de zee trekt op, de zee trekt terug. Mijn hart bonkt in mijn keel. Was dit er alweer over?

Maaike is aan het typen.
"Ik ook."