zondag 6 maart 2011

14.

Vrijwillig 't hoofd op 't blok gelegd
en wachtend op de zeis
het moordend, smorend duivels recht,
de poort van 't paradijs.

De beul, de bijl, het razend volk
kijkt smalend naar me op
gekomen voor onschuldig bloed,
scanderend "kap die kop!"

De beul, zelf ook een beetje bang
vraagt me nogmaals met aandrang
waarom ik hierin verder ga
terwijl ik weet waar ik reeds sta.

Ik zeg, heer Beul, het spijt me zeer
maar 'k weet dat als ik nu terugkeer
het leven toch maar leeg zou zijn
dus geef mij maar de korte pijn.

Ik smoor mijn laatste sigaret
en zeg mijn laatste schietgebed
de beul pakt de bijl bij z'n staf
en kapt, pardoes, mijn kop eraf.

De beul pakt mijn hoofd uit de mand
en houdt het aan mijn haar omhoog.
En 'k zie, vlak voor de duisternis
een traan uit 't blauwe beulen-oog.