Een vuile, druilerige, regenachtige zondag avond; een rasechte kater-zondag dus. Ik zit de hele avond voor tv, een nieuwe aflevering van de ronde waarin eigenlijk alweer niets gebeurd. Mijn gsm ligt steeds binnen handbereik, ik wacht op een bericht van Maaike.
Mijn linker-onder wijsheidstand doet pijn. Niet dat irritante klein-beetje pijn dat je kan negeren, maar écht pijn. Het doet pijn om mijn bakkes open te trekken, waardoor ik natuurlijk een ietwat getemperde eetlust heb. De sandwichkes met kaas, die er normaliter als boterkoek ingaan (ik lust geen boterkoek, geef mij maar een sandwich met kaas) vereisen een zodanige mond-rek-inspanning dat ik het na anderhalf wichke al de brui aan geef.
Eigenlijk weet ik dat Maaike niet zal sturen vanavond. Ze zal niets van zich laten horen precies omdat ik haar gevraagd heb niets te laten horen; omdat ik het steeds te moeilijk maak.
En natuurlijk ben ik kwaad op Maaike omdat ze naar mij luistert. Het is Maaike's taak net niet naar mij te luisteren en lekker te doen waar zij zin in heeft - zolang dat berichtjes sturen is naar mij. Anders houdt ze haar kop maar.
Ik twijfel om een tandarts te bellen, of mezelf op te nemen in de spoedafdeling van het UZ. Maar ik ben bang van naalden, tangen en ziekenhuizen, dus doe ik dat maar niet.
dEUS bleit voor rozen. Ik voor Maaike.
Moe, maar niet willen slapen. Als 't klootjesvolk niet elke dag uit werken moest, zouden ze dan gelukkiger zijn? Ik denk dat vooral ik gelukkiger zou zijn. Maar goed, al twee dagen gewerkt, nog veertig jaar te gaan. Met gegeven hoofd de deur achter je dicht trekken en de nacht wegspoelen met koffie; 's middags je longen vervuilen met frisse lucht en dan nog enkele uren aftellen tot je eindelijk - EINDELIJK - naar huis mag om in je bed te kruipen en het hele godganse zootje opnieuw te doen.
Misschien moet ik maar één van die depressies beginnen en enkele weken thuis blijven - maar ik ben ook bang van dokters, dus doe ik dat beter ook maar niet. Ik trek dus maar de whisky nogmaals open en lig naar mijn gsm te staren; en kwaad te zijn op Maaike.