donderdag 7 juli 2011

85.

Heer-lijk! Ze houdt me vast. Ik vind het leuk om zo dicht bij haar te liggen, Maaike's borstjes duwen zachtjes tegen m'n rug. Ik heb er toch een paar weken van moeten dromen, maar nu is 't weer echt. Ik voel ze priemen! In m'n rug!

Lekker warm, zo dicht bij elkaar... naakt en alles. Maaike's hand in mijn hand. Ze slaapt al terug. Ik nog niet. Ik lig nog zalig wakker te wezen. En mijn voet jeukt.

Ik kan het, ik kan het, ik kan het, ik kan het. Ik blijf het herhalen in m'n hoofd. Val nu terug in slaap, klootzak. Gewoon in slaap vallen en zo blijven liggen. Dat moet lukken, toch? Jammer dat het zo warm is.

Ik moet hier weg uit die houdgreep! Ik moet bewegen, ik moet woelen, ik moet me omdraaien. Nu. Laat me los, Maaike. Niet wakker worden, me gewoon los laten. Doe het dan! Ik wil niet weg gaan van je, ik wil voor eeuwig bij je blijven liggen. Maar niet nu! Laat me gaan! Je arm is te warm! Laat. me. los!

Een mug. Er zit een mug op de muur. Ik moet hem doodslaan, anders gaat hij me bijten. Maar ik kan er niet bij. Ik zit vast, ik zit vast in Maaike's armen. Als ik nu gewoon haar arm een klein beetje zou verleggen... dat kan ze niet voelen, toch?

Ik hou het niet langer uit en ik draai me om. Maaike's arm valt slap op het bed. Ik ben vrij! De mug is weg. De jeuk is weg. Maaike's arm is weg. Hah, nu zal ik wel kunnen slapen.

Twintig minuten later ben ik nog steeds klaarwakker en wil ik die godverdomse arm en die borstjes terug rond mij.