dinsdag 12 juli 2011

89.

"Je verwaarloost je meisje, kerel." Het massagemeisje heeft meer gelijk dan ze eigenlijk zelf beseft. M'n hoofd voelt zwaar van het bier van de vorige avond. Zij wou bacardi breezer... wie drinkt er in deze tijden nog bacardi breezer?!  Ik steek een sigaret aan en zoek naast het bed naar een asbak. Het massagemeisje zucht; "Ik dacht dat je ging stoppen met roken?" Dat is waar, dat had ik gezegd, maar dat was gisteren.

Ze draait zich met haar rug naar mij en ligt koppig naar de muur te kijken. Ik weet best wel dat dit niet was wat ik gisterenavond beloofd had. Dat waren loze woorden, gisteren; vandaag is morgen en overmorgen is alles vergeten. Dat wil ik ze misschien nog beloven, dat het overmorgen vergeten zal zijn.

Ik sta op, doe m'n broek aan en rommel wat in de kartonnen doos met cd's die naast m'n bed staat. Meuris, dat heeft deze dag nodig. Meuris en Raymond, wat een fijne dag; kennelijk ook niet de smaak van het massagemeisje, maar dat deert me niet.

"Weet je dat ik mijn lief gedumpt heb voor jou?"
Ik voel me toch een beetje een klootzak, maar heb voornamelijk honger.

Ik zoek mijn gsm, waar heb ik dat kreng nu weer achter gelaten. Na wat gestommel vind ik 'm onder het bed in een hoop stof; zou het massagemeisje graag kuisen? Het scherm is leeg, Maaike heeft niet gebeld of niet gestuurd. Gisterenavond dacht ik nog even zelf te sturen, maar dat had ik dan maar niet gedaan. En daarna was het te laat geworden.

Ik leg me terug op bed en doof m'n sigaret. Het massagemeisje komt op mijn schouders liggen. "Wat nu?" vraagt ze. Ik weet niet wat nu. Ik zeg dat ik bijna weg moet, naar een afspraak. Ze zegt dat ze het begrijpt; ze zegt ook dat ze nog wil douchen voor ze naar huis gaat. Ik wijs naar de deur van de douche.

Ze huilt een beetje terwijl ik afscheid neem, ik zeg haar dat ze de deur achter haar toe moet trekken. Ik klim op mijn eeuwige strijdmakker en rij de straat uit zonder te wachten op een laatste kus. Het verkeer valt best mee, maar dat doet het waarschijnlijk altijd op zondag.

Aan het station parkeer ik mijn strijdmakker en gooi m'n vest over m'n schouder. Het is eigenlijk best een mooie dag, wolkenloos, zonnig, alles er op en er aan. Een eenzaam bankje staat naast de fontein op enkel mij te wachten.

"Een hotdog met choucroute, mosterd en ketchup alsjeblieft; en geef dat meisje daar ook iets."