maandag 20 juni 2011

66.

"Het regent."
- "Watte?"
"Dat het regent."

Ze kijkt uit het raam.
"Ja." zegt ze.

Ik doe m'n vest aan en ga naar buiten. Het regent eigenlijk wel vrij had en zonder waterdichte broek zal het een natte rit worden. Ik keer me om en zie haar in de deuropening staan. Ze glimlacht. Ik ga naar haar toe, geef ze een kus op haar wang en zeg "tot later". Ze glimlacht. "Later."

Ik draai me om en stap op m'n eeuwige strijdmakker. Het duurt even voor de startmotor de vier cilinders in gang kan trekken, maar even later staat hij al te brullen. Ik stap op en kijk voor de laatste keer naar Maaike. Ze kijkt me liefdevol koud aan; ze is moe.

Aan Sint-Jacobs trek ik stevig op naar de Dampoort. De regen valt met bakken uit de lucht, maar ik heb geen zin om naar huis te gaan; ik rij de industrieweg op. Ik laat m'n strijdmakker brullen; derde versnelling op zeven duizend toeren, schakelen naar vierde versnelling, weer optrekken tot zevenduizend toeren, schakelen naar vijfde; vol gas.

M'n strijdmakker is te oud voor zulke toestanden, maar het kan me even niet schelen. De regen valt met bakken uit de hemel, m'n broek is doorweekt. Steeds sneller rijden we naar Oostakker, de tunnel door. 170. Ferm windje. Het is niet eenvoudig 170 te rijden met één hand, maar toch slaag ik erin het riempje van m'n helm los te maken, de wind doet de rest. De regen doet pijn in m'n gezicht, m'n haar is meteen doornat. 175; ik weet zeker dat ik nog wat meer uit dit beestje kan trekken. Het voelt vreemd om zonder helm te rijden.

Nu is het enkel nog een kwestie van dat kleine stuurfoutje te maken. De weg ligt nat, er is veel verkeer, gewoon een klein beetje slippen. Eventjes ietsje te hard remmen en het is voorbij... hopelijk. 185.